ไม่ได้ต้องการจะเป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ แต่เร็วๆ นี้ ผมมีโอกาสไปชมภาพยนตร์สองเรื่องมาติดๆ กัน แอบเห็นประเด็นธรรมะน่าสนใจที่สอดแทรกอยู่ ขออนุญาตนำมาเปิดประเด็นสนทนากันบ้าง เรื่องแรก ประทับใจและสนุกมากกับ Green Lantern เรื่องราวของฮัล จอร์แดน นักบินที่ถูกเลือกโดยกลุ่มมนุษย์ต่างดาวนอกโลกที่เรียกว่า Green Lantern...
ไม่ได้ต้องการจะเป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ แต่เร็วๆ นี้ ผมมีโอกาสไปชมภาพยนตร์สองเรื่องมาติดๆ กัน แอบเห็นประเด็นธรรมะน่าสนใจที่สอดแทรกอยู่ ขออนุญาตนำมาเปิดประเด็นสนทนากันบ้าง เรื่องแรก ประทับใจและสนุกมากกับ Green Lantern เรื่องราวของฮัล จอร์แดน นักบินที่ถูกเลือกโดยกลุ่มมนุษย์ต่างดาวนอกโลกที่เรียกว่า Green Lantern...
"ก้าวเล็กๆ เพียงหนึ่งก้าวของมนุษย์ คือก้าวกระโดดอันยิ่งใหญ่ของมวลมนุษยชาติ" คำกล่าวอันลือลั่นของ นีล อาร์มสตรอง จากการไปเหยียบดวงจันทร์เป็นครั้งแรกของมนุษย์เมื่อหลายสิบปีก่อน คือตัวอย่างอันทรงพลังของกฎแห่งการสั่นสะเทือนจากหนังสือสุดยอดเดอะซีเคร็ต คำพูดเหล่านี้สร้างแรงสั่นสะเทือนในแง่ที่เป็นคำกล่าวที่มีชื่อเสียง และความรู้สึกจากคำพูดเหล่านั้นก็ยังคงสร้างการสั่นสะเทือนต่อไป...
เรื่องจริงที่เปี่ยมด้วยความเป็นมนุษย์ เกิดขึ้นในจีนแผ่นดินใหญ่
ตอนเหนือของมณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน มีเมืองขนาดกลาง ชื่อว่า เทือกเหล็ก เกือบทุกเช้าตรู่หรือพลบค่ำ บนท้องถนนกรรมกร จะเห็นผู้เฒ่าเข็นรถขายเต้าหู้เคลื่อนไปอย่างช้าๆ ลำโพงที่ต่อกับแบตเตอรี่บนรถ กระจายเสียงใสของหญิงสาว
“เต้าหู้มาแล้วจ้า เต้าหู้อ่อนสูตรโบราณ เต้าหู้อร่อยจ้า – เสียงนี่เป็นของฉัน คนขายคือพ่อฉัน พ่อฉันเป็นใบ้”
ตราบถึงวันนี้อายุกว่ายี่สิบแล้ว ฉันจึงใจกล้าพอที่จะบันทึกเสียงตัวเองไว้บนรถขายเต้าหู้ของพ่อ แทนกริ่งทองเหลืองที่พ่อเขย่ามาหลายสิบปี อายุแค่ 2-3 ขวบ ฉันก็รู้จักว่ามีพ่อเป็นใบ้น่าอัปยศเพียงใด ดังนั้นฉันจึงเกลียดชังพ่อแต่เล็ก เมื่อฉันเห็นเด็กบางคนถูกแม่สั่งให้มาซื้อเต้าหู้ กลับหยิบเต้าหู้ไปโดยไม่จ่ายเงิน พ่อโก่งคอยาวแต่ไม่อาจตะเบ็งเสียงออกมา ฉันไม่อาจทำเหมือนพี่ชายที่ไล่ตามไปต่อยเด็ก ได้แต่เสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่ปริปาก ฉันไม่ชังเด็กคนนั้น ...
