danailife.com

ได้มีโอกาสประสบพบเจอหลายคนที่หลงคิดไปว่า หัวใจเราคือถังขยะ เพราะชอบหมักหมม สะสมสารพัดเรื่องราวแย่ๆ เอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ ผมจึงคิดว่าข้อแนะนำในการแยกขยะออกจากหัวใจน่าจะเป็นประโยชน์สำหรับหลายๆ คน  บางทีเป็นเพราะเราไม่ค่อยรู้ตัวหรอกว่าเราแอบทิ้งขยะลงไปในใจของเราเอง หรือมีใครทิ้งขยะลงมาในหัวใจของเราบ้าง  ถ้าไม่หมั่นสำรวจ เผลอๆ ขยะอาจท่วมล้นหัวใจเราไปแล้วก็ได้ น่ากลัวจริงๆ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย! ลองมาสำรวจว่าอะไรบ้าง ที่เป็นขยะหัวใจ แต่ก่อนจะสำรวจ ‘ประเภทขยะ’ ที่อยู่ในหัวใจเรา ผมขอขอบคุณทุกท่านที่ได้กรุณาส่งอีเมล์ฉบับนี้มาให้ ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้เขียน แต่อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะนำมาเผยแพร่ต่อ ก็ต้องขอขอบคุณเอาไว้ ณ ที่นี้ เอาล่ะครับ ขยะหัวใจ ได้แก่.... 1. ความไม่พอใจ มีหลายเรื่องในชีวิตที่เราไม่พึงพอใจ  ถ้าจะแบ่งให้กว้างที่สุดเพื่อให้เห็นภาพ  สิ่งที่ทำให้เราไม่พอใจมีอยู่ ...

โครงการน้ำดี - โครงการทูตความดีแห่งประเทศไทย รายการ D Ambassador ที่กำลังปลูกฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความดีไว้ในใจเยาวชนเพื่อกระตุ้นให้เกิดสิ่งดีงามขึ้นในสังคม ดูรายการสุริวิภาย้อนหลัง 27-04-54  โครงการน้ำดี - โครงการทูตความดีแห่งประเทศไทย รายการ D Ambassador ที่กำลังปลูกฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความดีไว้ในใจเยาวชนเพื่อกระตุ้นให้เกิดสิ่งดีงามขึ้นในสังคม

ประวัติโดยย่อ พระอุปคุตเป็นพระอรหันต์หลังสมัยพุทธกาล  ไม่พบประวัติของท่านในพระไตรปิฏก   แต่ปรากฏอยู่ในหลักศิลาจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราช  ตามตำนานกล่าวว่า  พระเถระอุปคุต เป็นชาวเมืองปาตลีบุตร   บิดาท่านเป็นพ่อค้าน้ำหอม   พระอุปคุตได้ช่วยดูแลขายเครื่องหอมซึ่งขายดีมาก ต่อมาได้ตัดสินใจบวชตามสัญญาที่พ่อของท่านให้ไว้กับพระสาณวาสีเถระ   เมื่อบวชแล้วได้บำเพ็ญเพียรจนสำเร็จเป็นพระอรหันต์ขีณาสพ   สำเร็จอภิญญาต่างๆ โดยเฉพาะเทศนาของท่านแม้ในวันเดียวกัน ก็พระทำให้พระภิกษุจำนวน  18,000 รูป  ได้บรรลุสำเร็จเป็นพระอรหันต์ขีนาสพ พระพุทธองค์ได้ตรัสกับพระอานนท์ว่า ต่อไปภายหน้า พระอุปคุตผู้เป็นพุทธสาวกของเรา ตถาคต จะเป็นผู้ทำพุทธกิจต่อจากตถาคตสืบถึง  5,000 พระวัสสา (ปี) พระอุปคุตท่านมีปฎิปทาดำเนินไปในทางสันโดษ  มักน้อย  นัยว่าท่านเนรมิตเรือนแก้ว  ขึ้นในท้องทะเลหลวง( สะดือทะล )  เข้าฌานสมาบัติเสวยวิมุติสุขอยู่ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่   ...

เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้มีโอกาสดูละครโทรทัศน์เรื่องหนึ่งซึ่งกำลังเป็นที่นิยมและกล่าวขวัญถึงของใครหลายคน ตัวเอกมีรูปเป็นทรัพย์ หน้าตาสะสวยโดดเด่น แม้จะมีฐานะไม่ร่ำรวย แต่ก็พอมีพอกิน และที่สำคัญเธอมีแม่ที่รักลูกยิ่งกว่าชีวิต ปมที่ทำให้เรื่องราวดำเนินไปก็คือ ความคิดของตัวเอกที่ว่าทำไมเธอถึงไม่ร่ำรวย ไม่เกิดมามีหน้ามีตาในวงสังคมชั้นสูงเหมือนคนอื่น พร้อมกับดูถูกในอาชีพของบุพการีผู้ให้กำเนิดซึ่งทำงานเป็นแม่บ้านและยามธรรมดา การกระทำทุกอย่างจึงถูกผลักดันด้วยความทะยานอยากไม่สิ้นสุด ทำให้จิตใจ “ร้อน” เหมือนมีไฟแผดเผาอยู่ตลอดเวลาและพาลลามไปเผาคนรอบตัว นี่เป็นตัวอย่างหนึ่งของการใช้ชีวิตโดยประมาท ขาด “ธรรมะนำทาง” จนทำให้หลงวนเวียนอยู่ในเขาวงกตแห่งทุกข์ บางคนต้องทนทรมานอยู่อย่างนี้ไปทั้งชีวิตเหมือนเป็นโรคเรื้อรัง ไม่สามารถหาทางออกและค้นพบความสุขอันรื่นรมย์ที่แท้จริงในชีวิตได้ หลายคนอาจบอกว่า คนเราก็เป็นเพียงปุถุชนย่อมต้องมีรักโลภโกรธหลงบ้างเป็นธรรมดา ยังไม่ต้องพูดเรื่องบรรลุธรรมสูงสุดไปถึงขั้นนิพพาน แต่เรามาลองหยุดนิ่งใช้ความคิด ใช้สติ ใช้เหตุผลเป็นเครื่องชี้นำ ในยามที่ตกอยู่ในห้วงความทุกข์ ความเศร้า ความเสียใจกันดูบ้างดีหรือไม่  เพื่อให้ “รู้” เท่าทันการกระทำและอารมณ์ปัจจุบันของตัวเอง ...

คนส่วนใหญ่คิดว่า ความมั่งคั่งมาจากความคิดในสมองว่า เราได้ใช้ชีวิตอย่างอู้ฟู้หรูหรา มีกินมีใช้เหลือเฟือ โดยไม่ต้องลงมือทำอะไรเลย ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น ถ้าพิจารณาคำว่า ‘attraction’ แปลว่า ดึงดูด จะเห็นว่าคำสุดท้ายนั้น คือ action นั่นคือการลงมือทำ และเมื่อเราดูคำว่า satisfaction หรือความพึงพอใจ เราทุกคนอยากได้ความพอใจ ในภาษาละติน ‘soctis’ หมายถึง พอเพียง ดังนั้น ความพอใจและการกระทำที่พอเพียงจึงจะก่อให้เกิดผล ...

การค้นหาหัวใจสีขาวให้เจอ ต้องสามารถให้เวลากับตัวเองได้ คนหลายคนเป็นคนที่น่าสงสาร เป็นคนที่มีเวลาให้เรื่องราวต่างๆทั้งหมด แต่ไม่มีเวลาให้ตัวเอง...

อีกข้อความประทับใจ ที่ผมได้รับจากอีเมล ขออนุญาตมาแบ่งปันกับเพื่อนๆ อ่านเถอะแล้วจะเข้าใจมันยิ่งใหญ่จริงๆ สำหรับเด็กอายุแค่ 9 ขวบเท่านั้น.... นี่คือจดหมายของ ฮา มินห์ ตัน เป็นตำรวจที่ฟูกุชิม่า เขาเป็นชาวเวียดนาม เขียนถึงเพื่อนที่เวียดนาม ถูกพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ New America Midia เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2554 แสดงให้เห็นถึงหัวจิตหัวใจของชาวญี่ปุ่น เศษเสี้ยวของชีวิตกลางวิกฤติ ณ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ...